عرضه اولیه کوین (ICO) صنعت ارزهای دیجیتال معادل عرضه اولیه عمومی (IPO) است. شرکتی که به دنبال جمع آوری پول برای ایجاد کوین، برنامه یا سرویس جدید است، ICO را به عنوان راهی برای جمع آوری سرمایه راه اندازی میکند.

سرمایه گذاران علاقه مند میتوانند از این پیشنهاد استفاده کرده و یک ارز دیجیتال جدید رمزنگاری شده توسط شرکت دریافت کنند. این توکن ممکن است در استفاده از محصول یا خدماتی که شرکت ارائه میدهد مفید باشد یا فقط نماینده سهم شرکت یا پروژه باشد.

هنگامی که یک استارتاپ ارزهای دیجیتال میخواهد از طریق ICO پول جمع آوری کند، معمولاً یک کاغذ سفید (whitepaper) ایجاد میکند که نشان میدهد پروژه در مورد چیست، نیازی که پروژه پس از اتمام برآورده میکند چیست، چه مقدار پول مورد نیاز است، چه تعداد از توکن های مجازی که بنیانگذاران نگه میدارند، چه نوع پولی پذیرفته میشود و کمپین ICO تا چه مدت ادامه خواهد داشت.

در طول کمپین ICO، علاقه مندان و حامیان پروژه برخی از توکن های پروژه را با فیات یا ارز دیجیتال خریداری میکنند. این کوین ها به عنوان توکن به خریداران معرفی میشوند و شبیه سهام یک شرکت است که در جریان عرضه اولیه سهام به سرمایه گذاران فروخته میشود.

اگر پول جمع آوری شده حداقل بودجه مورد نیاز شرکت را برآورده نکند، ممکن است پول به حامیان بازگردانده شود. در این مرحله، ICO ناموفق تلقی میشود. اگر شرایط مالی در بازه زمانی مشخص برآورده شود، پول جمع آوری شده برای پیگیری اهداف پروژه استفاده میشود.

اگرچه ICO ها تنظیم نمیشوند، کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) میتواند مداخله کند.

 ملاحظات خاص

سرمایه گذارانی که به دنبال خرید ICO هستند باید ابتدا خود را به طور گسترده تری با فضای ارزهای دیجیتال آشنا کنند. در مورد اکثر ICO ها، سرمایه گذاران باید توکن هایی را با ارزهای دیجیتال قبلی خریداری کنند. این بدان معناست که یک سرمایه گذار ICO باید قبلاً یک کیف پول رمزنگاری شده برای ارزهایی مانند بیت‏کوین یا اتریوم راه اندازی کرده باشد و همچنین یک کیف پول داشته باشد که بتواند هر کدام از ارزهایی را که می خواهد خریداری کند، در خود نگه دارد.

هیچ دستورالعملی برای همراهی با آخرین ICO ها وجود ندارد. بهترین کاری که یک سرمایه گذار علاقه مند میتواند انجام دهد، مطالعه پروژه های جدید به صورت آنلاین است. ICO ها حجم قابل توجهی از تبلیغات را ایجاد میکنند و مکان های متعدد آنلاین وجود دارد که در آنها سرمایه گذاران برای بحث در مورد فرصت های جدید گرد هم می آیند. سایتهای اختصاصی وجود دارد که ICO ها را تجمیع میکند و به سرمایه گذاران امکان میدهد ICO های جدید را کشف کرده و پیشنهادات مختلف را با یکدیگر مقایسه کنند.

عرضه اولیه کوین (ICO) در مقابل عرضه عمومی اولیه (IPO)

برای شرکتهای سنتی، چند راه برای جمع آوری بودجه لازم برای توسعه و گسترش وجود دارد. یک شرکت میتواند کار کوچکی را شروع کرده و به اندازه سود خود رشد کند و فقط متعلق به صاحبان شرکت باشد. با این حال، این بدان معناست که آنها ممکن است مجبور شوند مدت زیادی منتظر بمانند تا بودجه جمع شود. متناوباً، شرکتها میتوانند از سرمایه گذاران خارجی برای حمایت اولیه کمک گیرند – اما معمولاً با واگذاری بخشی از سهام خود. روش دیگر، عمومی شدن است و از طریق فروش سهام از طریق IPO، از سرمایه گذاران فردی پول دریافت میکنید.

عرضه اولیه کوین (ICO) در مقابل عرضه عمومی اولیه (IPO)
عرضه اولیه کوین (ICO) در مقابل عرضه عمومی اولیه (IPO)

در حالی که عرضه اولیه سهام صرفاً با سرمایه گذاران سروکار دارد، ICO ها ممکن است با حامیانی که مشتاق سرمایه گذاری در یک پروژه جدید هستند، برخورد کنند. ICO ها به عنوان ” فروش جمعی” شناخته میشوند.

ICO ها حداقل دو تفاوت ساختاری مهم از IPO ها را حفظ میکنند. اول، ICO ها تا حد زیادی غیرقابل تنظیم هستند، بدین معنی که سازمانهای دولتی مانند کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) بر آنها نظارت ندارند. ثانیاً، به دلیل عدم تمرکز، ICO ها از نظر ساختار بسیار آزادتر از IPO ها هستند.

مزایا و معایب عرضه اولیه سکه

در IPO، یک سرمایه گذار در ازای سرمایه گذاری خود سهام یک شرکت را دریافت میکند و شرکت هایی که از طریق ICO سرمایه جمع آوری میکنند، بلاکچین معادل یک سهم – یک ارز دیجیتال را ارائه میدهند. در بیشتر موارد، سرمایه گذاران با توکن موجود – مانند بیت کوین یا اتریوم – پرداخت میکنند و تعداد زیادی توکن جدید در مقابل دریافت میکنند.

شایان ذکر است که راه اندازی ICO برای ایجاد توکن برای شرکت چقدر آسان است. سرمایه گذاران باید هنگام در نظر گرفتن تفاوت بین سهام و توکن این نکته را در نظر داشته باشند – یک توکن هیچ ارزش ذاتی یا ضمانت قانونی ندارد. مدیران ICO توکن ها را با توجه به شرایط ICO تولید میکنند، دریافت میکنند و سپس با انتقال آنها به سرمایه گذاران فردی، آنها را مطابق برنامه خود توزیع میکنند.

سرمایه گذاران اولیه در عملیات ICO معمولاً انگیزه خرید توکن را دارند به این امید که این طرح پس از راه اندازی موفق شود. اگر این امر واقعاً اتفاق بیفتد، ارزش توکن هایی که آنها در طول ICO خریداری کرده اند از قیمت تعیین شده در طول ICO بالاتر میرود و به دستاوردهای کلی میرسند.

از آنجا که ICO ها تا حد زیادی غیرقابل کنترل هستند، مملو از هنرمندان کلاهبرداری هستند که به دنبال طعمه سرمایه گذاران بیش از حد غیر آگاه و ضعیف هستند.

افزایش ناگهانی ICO ها در سال 2017 واکنش منفی تعدادی از نهادهای دولتی و غیردولتی را در این سال به دنبال داشت. بانک مرکزی چین رسماً ICO ها را ممنوع اعلام کرد و آنها را مضر برای ثبات اقتصادی و مالی دانست.

بانک مرکزی چین استفاده از توکن ها را به عنوان ارز ممنوع کرد و بانک ها را از ارائه خدمات مربوط به ICO ها منع کرد. در نتیجه، قیمت بیت‏کوین و اتریوم سقوط کرد.

در اوایل سال 2018، فیس بوک، توییتر و گوگل تبلیغات ICO را ممنوع کردند.

هیچ تضمینی وجود ندارد که یک سرمایه گذار هنگام سرمایه گذاری در ICOs در ضرر کلاهبرداری قرار نگیرد. برای جلوگیری از کلاهبرداری ICO ، سرمایه گذاران باید:

اطمینان حاصل کنند که توسعه دهندگان پروژه میتوانند اهداف خود را به وضوح مشخص کنند. ICO های موفق معمولاً دارای کاغذهای سفید ساده و قابل فهم با اهداف واضح و مختصر هستند.

توسعه دهندگان را بشناسند. سرمایه گذاران باید برای شفافیت 100٪ شرکتی که ICO راه اندازی میکند تلاش کنند.

به دنبال شرایط و ضوابط قانونی تعیین شده برای ICO باشند. از آنجا که تنظیم کننده های خارجی به طور کلی بر این فضا نظارت نمیکنند، اطمینان از مشروعیت هر گونه ICO به عهده یک سرمایه گذار است.

اطمینان حاصل کنند که وجوه ICO در کیف پول سپرده ذخیره میشود. این یک کیف پول است که برای دسترسی به آن نیاز به چندین کلید دارد. این محافظت مفیدی در برابر کلاهبرداری است، به ویژه هنگامی که شخص ثالث بی طرف دارنده یکی از کلیدها باشد.

SEC (کمیسیون بورس و اوراق بهادار) HoweyCoin را معرفی میکند

فعالیت ICO در سال 2019 به طور چشمگیری کاهش یافت.

کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده یک کوین جعلی به نام HoweyCoin معرفی کرد تا خطرات ICO ها را به سرمایه‏گذاران کوچک نشان دهد. HoweyCoin پس از آزمایش Howey نامگذاری شده است، که آزمایشی است برای تعیین اینکه آیا یک سرمایه گذاری یک اوراق بهادار است یا خیر.

نمونه ای از پیشنهاد اولیه کوین

با بزرگ و بزرگتر شدن فضای ICO، مبالغ جمع آوری شده توسط بزرگترین پروژه ها نیز افزایش یافت. هنگام ارزیابی ICO ها، میتوانید هم مقدار پول جمع آوری شده در ICO و هم بازگشت سرمایه را در نظر بگیرید.

گاهی اوقات ICO ها با بازگشت سرمایه قابل توجه پروژه هایی نیستند که بیشترین پول را جمع آوری کنند و برعکس. ICO اتریوم در سال 2014 یکی از پیشگامان اولیه بود و 18 میلیون دلار در مدت 42 روز جمع آوری کرد. 15 اتریوم به دلیل نوآوری هایش در برنامه های غیر متمرکز (dApps) به طور کلی برای فضای ICO بسیار مهم بوده است. اولین قیمت آن اتر بود و 0.67 دلار قیمت داشت و تا سال 2020 ، 348.99 دلار معامله شد.

در سال 2015، یک ICO برای شرکتی به نام Antshares آغاز شد که بعداً به عنوان NEO تغییر نام داد. مرحله اول ICO در همان سال 2015 به پایان رسید و مرحله دوم تا سال 2016 ادامه یافت. در این مدت، NEO حدود 4.5 میلیون دلار درآمد داشت.

خلاصه

عرضه اولیه کوین (ICO) صنعت ارزهای دیجیتال معادل عرضه اولیه عمومی (IPO) است. شرکتی که به دنبال جمع آوری پول برای ایجاد سکه، برنامه یا سرویس جدید است، ICO را به عنوان راهی برای جمع آوری سرمایه راه اندازی می کند. سرمایه گذاران علاقه مند میتوانند از این پیشنهاد استفاده کرده و یک ارز دیجیتال جدید رمزنگاری شده توسط شرکت دریافت کنند. این توکن ممکن است در استفاده از محصول یا خدماتی که شرکت ارائه میدهد مفید باشد یا فقط نماینده سهم شرکت یا پروژه باشد.

عرضه اولیه کوین (ICO)
عرضه اولیه کوین (ICO)

هنگامی که یک استارتاپ ارزهای دیجیتال میخواهد از طریق ICO پول جمع آوری کند، معمولاً یک کاغذ سفید (whitepaper) ایجاد میکند که نشان میدهد پروژه در مورد چیست، نیازی که پروژه پس از اتمام برآورده میکند چیست، چه مقدار پول مورد نیاز است، چه تعداد از توکن های مجازی که بنیانگذاران نگه میدارند، چه نوع پولی پذیرفته میشود و کمپین ICO تا چه مدت ادامه خواهد داشت.

سرمایه گذارانی که به دنبال خرید ICO هستند باید ابتدا خود را به طور گسترده تری با فضای ارزهای دیجیتال آشنا کنند. در مورد اکثر ICO ها، سرمایه گذاران باید توکن هایی را با ارزهای دیجیتال قبلی خریداری کنند. یک سرمایه گذار ICO باید قبلاً یک کیف پول رمزنگاری شده برای ارزهایی مانند بیت‏کوین یا اتریوم راه اندازی کرده باشد و همچنین یک کیف پول داشته باشد که بتواند هر کدام از ارزهایی را که میخواهد خریداری کند، در خود نگه دارد.

عرضه اولیه کوین (ICO) در مقابل عرضه عمومی اولیه (IPO) ICO  ها حداقل دو تفاوت ساختاری مهم از IPO ها را حفظ میکنند. اول، ICO ها تا حد زیادی غیرقابل تنظیم هستند، بدین معنی که سازمانهای دولتی مانند کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) بر آنها نظارت ندارند. ثانیاً، به دلیل عدم تمرکز ، ICO ها از نظر ساختار بسیار آزادتر از IPO ها هستند.

هیچ تضمینی وجود ندارد که یک سرمایه گذار هنگام سرمایه گذاری در ICOs در ضرر کلاهبرداری قرار نگیرد. از آنجا که ICO ها تا حد زیادی غیرقابل کنترل هستند، مملو از هنرمندان کلاهبرداری هستند که به دنبال طعمه سرمایه گذاران بیش از حد غیر آگاه و ضعیف هستند. هیچ دستورالعملی برای همراهی با آخرین ICO ها وجود ندارد. بهترین کاری که یک سرمایه گذار علاقه مند میتواند انجام دهد، مطالعه پروژه های جدید به صورت آنلاین است. ICO ها حجم قابل توجهی از تبلیغات را ایجاد میکنند و مکان های متعدد آنلاین وجود دارد که در آنها سرمایه گذاران برای بحث در مورد فرصت های جدید گرد هم می آیند. سایتهای اختصاصی وجود دارد که ICO ها را تجمیع میکند و به سرمایه گذاران امکان میدهد ICO های جدید را کشف کرده و پیشنهادات مختلف را با یکدیگر مقایسه کنند.

خبر نامه فیبوتک

برای دریافت جدید ترین اخبار ارزهای دیجیتال ایمیل خود را وارد کنید