UBS شانس رکود در ایالات متحده را تا 60٪ افزایش می دهد - فیبوتک UBS شانس رکود در ایالات متحده را تا 60٪ افزایش می دهد - فیبوتک
Search
Generic filters
افزایش 60% رکود در آمریکا

تحلیلگران بر این باورند که احتمال رکود در ایالات متحده در حال افزایش است و این می تواند یک تست استرس مهم برای ارزهای دیجیتال باشد. در 30 آگوست، بانک سرمایه گذاری جهانی UBS دیدگاه خود را در مورد خطر ورود ایالات متحده به رکود طی یک سال به 60 درصد افزایش داد که از 40 درصد در ژانویه افزایش یافت. به گفته پیر لافورکاد، اقتصاددان، آخرین داده‌ها احتمال 94 درصد انقباض اقتصاد را نشان می‌دهد، اما افزود که “به یک رکود تمام عیار تبدیل نمی‌شود.”

تا حدی توضیح دهنده این تفاوت، «سطح بسیار پایین» وام های غیرجاری یا نکول بیش از 90 روز از وام گیرندگان اعتبار است. به گفته جین فریزر، مدیر اجرایی سیتی گروپ، این موسسه “احساس خوبی نسبت به” نقدینگی و کیفیت اعتبار دارد. علاوه بر این، رویترز بیان می کند که صنعت مالی تنها 0.1 درصد از وام های خود را در سه ماهه دوم حذف کرد.

مشکل این است که حتی در سناریوی غیرمحتمل اجتناب از یک رکود عمومی، شرکت ها با کاهش درآمد مواجه خواهند شد زیرا تورم فزاینده مصرف را محدود می کند و بانک های مرکزی نرخ های بهره را افزایش می دهند در حالی که ترازنامه های خود را کاهش می دهند. در هر صورت، فشار بر سود شرکت ها بسیار زیاد است و این فشار را بر قیمت سهام وارد می کند.

پویایی ارزش گذاری برای ارزهای دیجیتال به شدت با سهام، بدهی شرکت ها و بازارهای سهام متفاوت است. حقیقت این است که هیچ معیار یا شاخص مشخصی برای هدایت قیمت توکن وجود ندارد. فعالان بازار دیدگاه های متفاوتی در مورد پروتکل ها و موارد استفاده از آنها دارند.

از سوی دیگر، بازار سهام دارای شاخص های ارزش گذاری آزمایش شده ای است که به طور مداوم برای دهه ها مورد استفاده قرار گرفته اند و توسط تحلیلگران، صاحب نظران و سرمایه گذاران مورد بررسی قرار گرفته اند. به عنوان مثال، قیمت / سود چندین سال طول می کشد تا یک شرکت سود کافی برای پوشش سرمایه فعلی خود در بازار ایجاد کند.

صرف نظر از اینکه چگونه موفقیت بازار سهام را اندازه گیری می کنیم، به حاشیه، درآمدها، نرخ بهره و نرخ ارز خارجی دلار آمریکا بستگی دارد. به همین دلیل است که یک سهم حتی قبل از شروع رکود در بازارها می تواند 70٪ یا بیشتر کاهش یابد، زیرا به شدت نیاز به یک جریان دائمی درآمد دارد. بعید است که همین منطق برای رمزارزها قابل اجرا باشد؟

درک بازارهای سهام و ارزش گذاری کالاها

اولین قانون ارزش گذاری سهام این است: سرمایه گذاران ورودی ها، انتظارات و چارچوب های زمانی متفاوتی برای یک سهام دارند. مطمئناً، مدل‌ها، شاخص‌ها و توصیه‌های تحلیلگران تلفیقی وجود دارد، اما در نهایت، هیچ تضمینی وجود ندارد که قیمت سهام از هیچ منطقی پیروی کند.

 

ما می‌توانیم قیمت / سود چند برابر، ارزش سازمانی / EBITDA یا هر معیاری که سرمایه‌گذاران از نزدیک نظارت می‌کنند را نمودار کنیم. با این حال، هرگز نمی‌دانیم آینده آن شرکت‌ها، حتی آن‌هایی که قراردادهای بلندمدت دارند، مانند بخش انرژی، چه خواهد بود.

 

معامله گران نباید نوسانات را با ارزش گذاری اشتباه بگیرند. یک شرکت می‌تواند جریان نقدی ثابت و قابل پیش‌بینی داشته باشد، اما ممکن است در بازارهای صعودی، زمانی که سایر بخش‌ها در حال افزایش درآمد و گسترش هستند، به بدهی تبدیل شود. علاوه بر این، قیمت بازار سهام هرگز در برابر اقتصاد گسترده‌تر مصون نیست، زیرا در نهایت، سقوط یک موسسه مالی ممکن است طرف مقابل را نیز پایین بیاورد.

 

بیایید یک مثال ساده و آرمانگرا، بازار املاک و مستغلات نیویورک را در نظر بگیریم. در صورت توقف توسعه، هیچ تغییری در کاربری زمین اعم از خانه ها، فضاهای تجاری و کشاورزی ایجاد نمی شود. اگر یک بحران تشدید کننده باعث گسست شود، حتی جایی برای افزایش قیمت وجود دارد، زیرا برخی از سرمایه گذاران به دنبال سرپناهی در دارایی های سخت هستند.

 

همین را می توان در مورد نفت و طلا نیز گفت. برای حفظ ارزش آن دارایی ها، نیازی به جریان ثابت درآمد نیست. بدترین سناریو این است که دیگر طلا و نفت از زمین استخراج نشود، اما قیمت آنها احتمالاً با کاهش عرضه موجود افزایش خواهد یافت.

ارز های دیجیتال چه میشوند؟

فرقی نمی‌کند که سرمایه‌گذاران بیت‌کوین (BTC) و اتریوم (ETH) را به عنوان کالا، ارز یا شرط‌بندی فناوری جدید در نظر بگیرند. هر دو دارایی برنامه‌های تولید بسیار محدودی دارند، که حتی اگر هش‌ریت و اعتبار‌دهنده‌ها (گره‌ها) تا 90 درصد کاهش پیدا کنند، حفظ می‌شوند. استفاده از آنها به عنوان سیستم های مستقل انتقال دارایی دیجیتال طبق برنامه ریزی به کار خود ادامه خواهد داد.

 

همانطور که قبلاً گفته شد، قیمت ارزهای رمزپایه ممکن است به شدت تحت تأثیر یک رکود اقتصادی پایدار قرار گیرد، اما به سختی سناریویی وجود دارد که شبکه‌ها به دلیل تورم، افزایش نرخ بهره یا نکول اعتباری بی‌فایده شوند. این قانون را نمی توان در مورد Walmart، UnitedHealth Group، یا Ford Motor Company – همه 20 شرکت برتر از نظر درآمد، اعمال کرد.

 

به طور متناقض، شرکت های ورشکسته ذخیره ارزش مناسبی در دوران رکود نیستند، به این معنی که دارایی های ورشکسته می توانند منحل شوند و سهامدار صفر شود. جنبه غیرمتمرکز ارزهای دیجیتال، سرمایه‌گذاران را در برابر بدترین سناریوها، از جمله حذف از فهرست صرافی‌های بزرگ، محافظت می‌کند.

 

در عین حال، شوک اولیه یک رکود جهانی، به عنوان مثال، سقوط بازار مسکن و بی اعتمادی فزاینده به سیستم مالی، می‌تواند راه را برای دارایی‌های سخت جایگزین، از جمله ارزهای دیجیتال هموار کند.

 

در حال حاضر، این یک رویای دور به نظر می رسد، اما یک رکود تمام عیار اولین بحران مالی بزرگ جهانی است که ارزهای دیجیتال از زمان پیدایش بیت کوین در سال 2009 تجربه کرده اند.

 

اینکه آیا ارزش گذاری ارزهای دیجیتال در بلندمدت خود را حفظ خواهد کرد یا خیر، هنوز مشخص نیست. تاکنون، این بخش با شکست‌های عمده شرکت‌کنندگان در بازار، از جمله مبادلات و واسطه‌های وام‌دهی مواجه بوده است و در این مدت نیازی به مداخله نبود. بنابراین، می توان گفت که اولین آزمون خود را با موفقیت پشت سر گذاشت، اگرچه هنوز برای صدور گزارش نهایی زود است.

آیا این مقاله مفید بود؟

از ۱ تا ۵ چه امتیازی می‌دهید؟

میانگین امتیاز از رای

اولین نفر باشید که رای میدهد!